De godenwereld van de Romeinen

Het Romeinse Rijk staat bekend als een wereld waarin goden geïmporteerd werden. Het staat ook bekend als het Rijk dat uiteindelijk zou kiezen voor het christendom als godsdienst voor een hele staat. Maar zo begon de godenwereld van de Romeinen helemaal niet. Voordat de goden uit Griekenland en de bezette gebieden overgenomen werden door de Romeinen, hadden de Romeinen een volledig eigen godsdienst die in die tijd moeilijk te vergelijken was met een andere godenwereld. Alles bestond uit goden, maar zonder een gezicht en zonder gestalte.

knipselffdfdsfff

De natuurgoden van de Romeinen

Toen Rome nog een klein dorpje was aan een rivier die de Tiber heette, waren de goden letterlijk overal. Het was niet zo dat aan vreemde fenomenen een god verbonden werd, zoals in de Noordse mythologie al snel zou gebeuren, voor alles hadden de Romeinen een god. Een god voor de deur, een god die ervoor zorgde dat het eten niet verbrandde, en een god die de kinderen de eerste woordjes leerde. Alle kleine wonderen kregen een god aan zich verbonden. Het is jammer dat er relatief weinig bewaard gebleven is uit deze tijd. Bij de opkomst van het christendom in de derde eeuw na Christus, is veel vernietigd. Vooral alles wat te maken had met natuurgodsdiensten, omdat dit puur heidens genoemd zou worden in die tijd.

Na de natuurgoden

Op het moment dat Rome begon met veranderen, veranderde ook de godsdienst. Veel van de Griekse goden werden opgenomen in het geloof en de goden van de bezette gebieden werden naar Rome verplaatst om de religie centraal geplaatst te houden. Dit zorgde ervoor dat de mensen in de bezette gebieden met regelmaat naar Rome kwamen, wat ervoor zorgde dat zij zich steeds meer Romein gingen voelen. Tegelijkertijd werden de goden bewust ingezet om te zorgen voor meer saamhorigheid. De Spelen in Rome gingen vaak gepaard met een bepaalde god en de goden namen een steeds grotere rol aan in de Romeinse wereld. Hierbij moet wel gezegd worden dat de goden niet één op één overgenomen werden. De Romeinen hadden altijd wel kleine of grotere aanpassingen om het zo een eigen geloof te maken. Het moest wel Romeins zijn.

Het einde van de godenwereld

Op het moment dat Theodosius kiest voor het christendom als staatsgodsdienst, wordt besloten om op te gaan treden tegen de heidense rituelen en alles wat niet christelijk is. Dit klinkt precies zo erg als dat het was. Monniken en legers begonnen tempels aan te vallen en de natuurgoden werden verboden. Geschriften werden verbrand en uitoefenen van heidense rituelen werd zwaar bestraft. Hiermee kwam een eind aan de heidense goden die zo lang een groot toneel gehad hadden in de Romeinse wereld. Helemaal verdwenen deze godsdiensten uiteraard nooit. Stiekem werden er bijeenkomsten gehouden, maar dit zou op de lange termijn steeds minder worden, totdat er helemaal geen bewijzen meer gevonden werden en het christendom Europa over wist te nemen.